http://www.theovangogh.nl/bdw_11.html


Hij was gast in de Nova-uitzending over de verbouwing tot moskee van een Rotterdams rijksmonument. Ayhan Tonça (46) zei daar dat zijn ouders de Nederlandse samenleving hadden opgebouwd en dus recht hebben op hoge minaretten. Een gotspe, zoals lezer Reinier Sijbrands opmerkt, want wie zijn Lakeman kent, weet dat de Turkse en Marokkaanse gastarbeiders Nederland uiteindelijk meer hebben gekost aan uitkeringen en andere sociale voorzieningen dan ze economisch hebben bijgedragen.
Maar er is nog iets waar lezers van De Gezonde Roker over vielen: met zijn opmerking schoffeerde Tonça ook de Nederlandse ouderen aan wie de naoorlogse Wederopbouw te danken is. De verzorgingsstaat waarvoor zij hebben gewerkt, wordt nu door de regering-Balkenende ingeperkt omdat de kosten te hoog zijn. Dat probleem is mede veroorzaakt door het hoge aantal inactieve allochtonen.
Toch is de brutaliteit van Tonça niet zo vreemd. Hij maakt gewoon gebruik van de speelruimte die de multiculturele samenleving hem biedt.


De Abou Jajah-truc

Ayhan Tonça is voorzitter van de TICF (Turks Islamitische Culturele Federatie), een in 1979 opgerichte koepel van inmiddels 143 moskeeën die nauw samenwerkt met het in Ankara gevestigde officiële Presidium voor Godsdienstzaken (Diyanet). Diyanet zendt imams uit naar Nederland. De bij de TICF aangesloten moskeeën verbinden loyaliteit aan de islam met die aan de Turkse staat. Over loyaliteit met Nederland is niets op hun website te vinden.
Tonça is geboren in een kleine provincieplaats in Centraal Anatolië en wordt in 1970 als jongetje van drie door zijn ouders naar Nederland gehaald. In 1993 studeert hij af in Oosterse Talen en Culturen aan de rijksuniversiteit Utrecht. Van 1994 tot 2003 is hij opbouwwerker (welzijnswerker) in Nijmegen en Apeldoorn. Nu is hij beleidsmedewerker voor sociaal beleid bij de provincie Overijssel. Sinds 1998 zit hij voor het CDA in de Apeldoornse gemeenteraad.

"Tonça probeert de autochtonen onder het mom van Nederlanderschap een volstrekt haaks op de Nederlandse geschiedenis en cultuur staand monstrum op te dringen," schrijft Reinier Sijbrands. "Het is de truc die ook door Abou Jahjah en zijn volgelingen wordt toegepast. Je beroept je op dezelfde identiteit (immers allemaal Nederlands paspoort), met alle daaruit voortvloeiende rechten, en misbruikt vervolgens diezelfde westerse rechten om deze op termijn te kunnen afschaffen."

Zo'n vaart loopt het nog niet. Wel zijn Tonça c.s. redelijk ver gevorderd met het vestigen van een eigen machtsblok op islamitisch-Turkse grondslag. Andersdenkenden, ongelovigen of afvalligen kunnen op weinig begrip rekenen. Secularisering geldt binnen de TICF en aanverwante organisaties als een gevaarlijke ontsporing van de Nederlandse samenleving. Voor zover Tonça wil moderniseren, moet dat net als in de christelijke en sociaal-democratische zuilen van de jaren vijftig heel geleidelijk en onder strakke, paternalistische leiding. Onze overheid ziet die bevoogding graag. Die overlegt liever met ondemocratische voormannen dan zich direct onder het volk te begeven. Die voormannen hebben ondertussen gemakkelijker toegang tot een minister of burgemeester dan de gemiddelde autochtoon. Of Turk.
De gemiddelde Turk mag vooral niet op eigen kracht z'n geloof minder belangrijk gaan vinden of anderszins vernederlandsen.

"Moslimvrouwen behoren een hoofddoekje te dragen," zei Tonça bijvoorbeeld in een interview met Trouw naar aanleiding van kritische uitspraken van Ayaan Hirsi Ali over de islam, een jaar geleden. Als moslimvrouwen dat niet doen, "begaan ze een zonde". Bescheiden voegde hij eraan toe: "Maar wie ben ik om over anderen te oordelen?", maar het punt was wel gemaakt.


'Mohammed is mijn idool'

Een jaar geleden noemde Ayaan Hirsi Ali de profeet Mohammed naar huidige westerse maatstaven 'een perverse tiran' omdat hij op 53-jarige leeftijd trouwde met de zesjarige Aïsja (een aan haar gewijd toneelstuk moest op last van de gesluierde Amsterdamse PvdA-politica Fatima Elatik worden verboden om de tere moslimziel te ontzien). Het huwelijk werd geconsumeerd toen het kind negen was, wat volgens sommige islamgeleerden zelfs voor die tijd behoorlijk ver ging.
Echter, Tonça in Trouw: "In die tijd was zoiets volkomen normaal. Het gaf Aïsja bescherming en status. (…) Het gaat erom dat Mohammed in zijn tijd vooruitstrevend was. Dat moet ons inspireren om tegenwoordig ook vooruitstrevend te willen zijn."

Wat die vooruitstrevendheid inhoudt, lezen we in hetzelfde vraaggesprek. Tonça ontkent dat er onevenredig veel moslima's in Blijf-van-m'n-lijfhuizen zitten. Met die struisvogelpolitiek toont hij zich een ware politiek-correcte polder-Nederlander: "Doe ons niet af als vrouwenonderdrukkers! Vorig jaar hebben we een reeks thema-avonden gehouden over huiselijk geweld." In de mishandelingscijfers is daar nog weinig van te merken, maar dat kan nog komen.

Wat vast zal helpen om het lot van moslima's te verbeteren, is dat de eerste winnaar van de Gotspeprijs dag en nacht aan zijn profeet denkt: "Hij is mijn leidraad, mijn idool. Zijn goedheid kende geen grenzen; hij was vol liefde, mild en vergevingsgezind." Mohammeds leven geeft het antwoord op al Tonça's vragen. En dat is pikant, want behalve genoemd kindhuwelijk geeft verslaggever Koert van der Velde een paar voorbeelden waaruit blijkt dat Mohammed nogal wraakzuchtig en gewelddadig kon zijn.
Tonça ziet het probleem niet. De Koran is een 'meerstemmig boek' en de gelovige kan er zelf uithalen wat het best bij zijn ideaalbeeld van Mohammed past. Dat laatste zal wel de reden zijn dat de vrome moslim Tonça de afvallige Hirsi Ali het recht ontzegt om te kunnen shoppen in de islamitische geschriften: "Ze kwetst om te kwetsen." Hirsi Ali "liegt over de profeet".
Maar wat vindt u dan van het verhaal (33; 26) waarin staat dat Mohammed grote kuilen liet graven om daarin een grote groep overwonnen en eerst onthoofde joden te gooien? vraagt de interviewer. "In een oorlog vallen altijd doden," zegt de Turkse CDA-politicus ontwijkend. "Misschien was het zelfverdediging." Na enige tijd: "Ik geloof het niet. Ik zal het onze imam vragen."


Turks-Islamitische belangenbehartiging

En dan gelden de bij de TICF aangesloten moskeeën nog als betrekkelijk gematigd. Wel worden ze grotendeels door Turkije gefinancierd én gecontroleerd. Toch noemt de TICF zich onafhankelijk. De in 1982 opgerichte Islamitische Stichting Nederland, door een personele unie nauw verbonden met Diyanet, heeft de religieuze werkzaamheden van de TICF overgenomen. De TICF doet de politieke belangenbehartiging. In de praktijk is er een grote vervlechting tussen beide clubs, maar na Kamervragen in 2000 vond de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken de buitenlandse invloeden geen probleem.

Een belangrijke taak van de TICF is zorgen dat de Turkse gemeenschap in Nederland kan "genieten van onderwijs op basis van de Islamitische godsdienst en moraal." Het hoofddoel is "het instandhouden en verkondigen van het Islamitische Geloof en de Turkse Cultuur in Nederland." Het is maar dat u het weet. Tonça is trouwens ook voorzitter van het IOT (inspraakorgaan Turken, opgericht in 1985), dat zich in 2000 verzette tegen een monument in Assen ter nagedachtenis van de genocide op de Armeniërs door de Turken eind negentiende-eeuw. Want dat was allemaal wel erg lang geleden enzo. De Turkse staat ontkent alles tot op de dag van vandaag.

De TICF behartigt én verdedigt de "religieuze, nationale, sociale, culturele, sportieve en alle andere rechten" van de Turken in Nederland. Daartoe treedt het bestuur onder leiding van Tonça op 'namens' de Turkse gemeenschap in contacten met de Nederlandse overheid. Gezien de banden van de TICF met de extreemrechtse, Pan-Turkse SOTA (las ik in een schema van onderzoeker Ernst Haffmans) en de nauwe banden van die club met de rechts-nationalistische Turkse partij MHP vraag je je af of de overheid zich niet eens zou moeten afvragen hoe het allemaal in elkaar steekt en met wie we te maken hebben.

De Turkse gastarbeiders begonnen in 1964 naar Nederland te komen. Driekwart spontaan, de overigen werden aangetrokken op initiatief van de industrie. In de tweede helft van de jaren zeventig lobbyden Turkse organisaties voor het recht op gezinshereniging en partnerimport en het recht op de dubbele nationaliteit. De hier vaak arme Turken willen namelijk wel in Turkije een huis kunnen bouwen. 57 procent van de Turken heeft een dubbele nationaliteit en blijft daarmee op dat land gericht.
De regering Den Uyl (1973-1977) stelde met het oog op de economische crisis dat het noch voor Nederland, noch voor de ongeschoolde gastarbeiders goed was als ze zouden blijven. Tot midden jaren zeventig was vooral politiek 'rechts' (werkgevers en VVD) voorstander van voortgaande immigratie. Maar het tij keerde en voortaan werd 'links' de grote verdediger van permanente immigratie. Tegenargumenten werden gediskwalificeerd als racistisch.

De eerste Turkse moskee werd in 1976 met rijkssteun gebouwd in Almelo. Tussen dat jaar en 1982 gingen er bakken subsidie naar allerlei minderhedenorganisaties, die sinds 1982 'zelforganisaties' worden genoemd. Ook al maken nogal autoritaire manspersonen er veelal de dienst uit. In dat jaar gingen de gemeenten de subsidies uitdelen. Noch de VNG, noch de departementen van Binnenlandse Zaken en Justitie weten hoe veel geld er in de minderhedenbranche omgaat en wat het effect is van de overheidssteun. Wel is bekend dat hier en daar clubs die aan de Grijze Wolven gelieerd zijn subsidie ontvangen. Onder het mom van behoud van eigen identiteit krijgen allerlei Turkse taal- en cultuurorganisaties geld van de overheid. Sommige daarvan zijn mantelorganisaties van de Pan-Turkse, panislamistische beweging.


Overwinteren met behoud van uitkering

Ayhan Tonça vindt dat het IOT en de TICF heel veel goed werk doen voor de integratie. Zo organiseerde hij vorig jaar discussieavonden voor Turkse jongeren waarin de nadelen van partnerimport voorzichtig werden besproken. Trots op deze heldendaad schrijft hij dat het IOT "zelfs maandenlang werd geboycot in de Turkse pers."
Maar Tonça spreekt met twee monden, want hij verzet zich tegelijkertijd tegen drempels als het duurder maken van de leges voor verblijfsvergunningen en een inkomenseis voor de importerende partner. Alle discussie op een stokje: de TICF beijvert zich voor behoud van het recht op huwelijksmigratie van (ongeschoolde) Turken, met als gevolg telkens nieuwe schoolachterstanden en uitkeringen. Vaak zitten er grote financiële Turkse familiebelangen achter. 70 tot 80 procent van de Turkse en Marokkaanse tweede-generatiejongeren maakt gebruik van dit recht.

De TICF-site vermeldt de taalachterstanden van hier geboren Turkse vierjarigen (zelfs aan het einde van de basisschool lopen ze nog twee jaar achter; ook halen velen hun diploma in het vervolgonderwijs niet), maar wijt die aan de overheid. Want die deed lang niks aan inburgering. Dat moeten we nu zelf doen van Balkenende, schande! roept Tonça uit, vergetend dat niemand de Turken heeft gedwongen om zich hier te vestigen.
"De leus 'integratie met behoud van eigen identiteit' is nooit door organisaties van immigranten aangeheven," liegt hij. Ook verzwijgt hij wijselijk dat de voorlieden van diezelfde organisaties wel riante subsidies hebben opgestreken voor het cultiveren van de eigen etnisch-cultureel-religieuze wortels. Hij verraadt zichzelf even verderop met een afgunstige zin: het wél subsidiëren van 'leren tuba spelen' en niet van 'het leren van de eigen taal' (sic, BdW) is evenals het niet 'in staat stellen' van 'Nederlandse ouderen' om 'aan de Middellandse zee te overwinteren' een vorm van 'ongelijkheid' en 'behoort niet thuis in een multiculturele samenleving'. Toe maar. Niet dat ik weet van enige subsidie voor autochtone bejaarden om in Spanje te overwinteren.

Een ander voorbeeld van de opportunistische, tussen polder en minaret laverende wijze van argumenteren: de TICF vindt de schade van eerwraak "in termen van doden, gewonden en rechtszaken geringer" dan die van alcoholmisbruik. "Toch heet het een cultureel verschijnsel dat beslist niet in Nederland past en het andere wel." En nu wordt-ie helemaal mooi: "Dit verschil in behandeling zet bevolkingsgroepen wel tegenover elkaar en in een onterechte verhouding," dreigt Tonça, in het midden latend wat hij hierbij als oplossing in gedachten heeft. Drank in de strafwet, Turkse heroïnehandel vrij en eerwraak in het ziekenfonds?
Wat roep je toch een ellende op als de overheid van een drukbevolkt land toelaat dat een minderheid een eigen eiland vestigt op islamitisch-Turkse grondslag.

Ach ik vroeg me af wat Turken op dit forum nou van zo'n man vinden als ayhan Tonca.

Ik vind hem een toffe kerel ... zo tevreden ?

oke en mag ik vragen wie hij is?
een abou jahjah, maar dan een nederlandse versie?

niet spottelijk bedoeld bu arada